Poezja Lilith

Mostek samobójców Cmentarz Walentynki Samotna Dziecko Nienawidzona My Wędrowiec w Mroku MOSTEK SAMOBÓJCÓW Słońce zaszło Zmierzch zapada Stoję na mostku Pod moimi stopami Płynie rzeka Woda ciemna Woda samobójców Zginęło w niej Wiele istnień Z tego mostka Skakali I Umierali Woda jest Ciemna I Zimna Wiem Dotykałam Jej Stoję Na Mostku Wchodzę Na Poręcz Zamykam Oczy I Wyobrażam sobie Chłód Ogarniający Moje ciało Moje martwe Już Ciało Otwieram Oczy Schodzę Z poręczy Może innym razem... Cmentarz Podchodzę Dotykam zimnego skrzydła Ono się porusza Bestia wyciąga dłonie Dotyka mnie Nie dotykaj mnie krzyczę Nie usłuchał Wychodzą umarli z grobów Przystojny chłopiec bierze mnie za rękę Obok mnie pani w okularach Nie idziemy Unosimy się nad ziemią Widzę swój grób I dalej ciało me Leżące bez życia Na uliczce cmentarnej Nie chce Wyrywam się Uciekam Tym razem naprawdę Daleko Poza bramą widzę świat Ulica to czarna rzeka Drzewa potwory sękate Ludzie demony O lisich twarzach Tu idzie żmija Nie widzą mnie Wracam na cmentarz Czekają na mnie z otwartymi ramionami Chodź z nami Mówią Chodź z nami Idę posłuszna. Walentynki Siedzę na parapecie Słyszę muzykę Wspominam To co mogło być A nie było To co może się dziać A się nie dzieje To co mogłoby się wydarzyć A się nie wydarzy I mówię Dość Nie chce tego ciągnąć W wieczność Myślę jakie to uczucie Śmierć Może to już ostatni raz Przeżywam samotne walentynki Jestem sama Siedzę na parapecie Słyszę muzykę Dochodzi z oddali Ktoś idzie Nie widzi mnie To para zakochanych Oni nie widzą nieszczęścia Nie widzą tego Co najważniejsze Śmierć Oni zamiast niej widzą Miłość Ale śmierć Ich zabierze Ich miłość Przestanie istnieć. Pozostanie Śmierć. Samotna Stoję na środku Klasy cmentarza Ludzkich uczuć Dobrych Wokół mnie twarze Wyrazy wrogości Ludzkiej nienawiści Zła Czym ja zasłużyłam Na tą zawziętość Czy kogo zabiłam? Nic nie zrobiłam A nienawiść mnie dosięgła Przyjaciół mam Wśród umarłych Co noc oni wzywają mnie Żądając ofiary By mogli się mścić Na ludzkich robakach Żądających śmierci Zadających ból Przyniosę ofiarę Oni mnie zaproszą na ucztę Na półmiskach mózgi Wrogów W kielichach krew Słodka Jak zemsta Gęsta, ciepła Nie, nie jestem zła Dobra we mnie nie ma Jestem tym co ludzie tworzą Z ich umysłów wyszłam Jestem marzeniem Złudzeniem Śmiercią Życiem Równocześnie wszystkim Początkiem i końcem Jestem niczym Dziecko Zabili mnie Teraz żyje w małych dzieciach Zabijają matkę, Przybyciem swoim na świat Są złe z głębi duszy Cieszą się śmiercią Niszczą ludzkość Są dziećmi natury czterech żywiołów Ogień by niszczyć Woda by topić Ziemia by zasypywać Powietrze by porywać Ogień by rozgrzewać serca nadzieją Woda by poić Ziemia by odżywiać Powietrze by oddychać Piątego żywiołu nie znają Piąty żywioł to metal Wrogi Zimny Zabójczy Niszczy nas Zabiją was Dla dobra wszystkich. Nienawidzona Leży zakopana Oczy powiekami przykryte Słyszy śmiech złośliwy Nienawidzą jej To pewne Dlaczego? Nikt nie wie Nie pasuje do nich Jest inna Czy to źle? Nie zmuszała Teraz przyszli na jej pogrzeb Śmiali się Rozmawiali "takie osoby trzeba zabijać" "tak, takie osoby nie mają prawa żyć" My Siedzę na swoim grobie Moja postać nieruchoma Zimna z kamienia To niczego nie zmienia W fakcie stworzenia Ludzi Jestem tylko kolejna pomyłką ludzkości Wypędzili mnie Teraz przygarnęli mnie pod swoje skrzydła aniołowe Wygnani kiedyś z raju Tak jak ja Jestem milczeniem Zapadającym na mój widok Jestem zmysłem szóstym Co podpowiada Nadaremnie Ludzie mnie nie słuchają Jestem tą która podała jabłko Ewie Jestem skazą na doskonałym dziele stworzenia Wygnali mnie Wypominałam im ich błędy Gdy przyszli zapytać mnie o zdanie Rodzaj ludzki skazany jest na zagładę I nie będzie to meteoryt ale drugi człowiek Wtedy wygnamy ich z raju i będziemy tam Wiecznie W miejscu z którego nas wygnano. Wędrowiec w Mroku Jak ślepy podążasz za nią w mroku Skutecznie gasisz jasność co ci zagraża Wędrujesz szukając Czegoś co nie istnieje I znajdziesz to Na samym dnie mojej duszy Bo tam czai się mrok Głębszy od tego w którym wędrujesz Szukaj głęboko Inaczej nie znajdziesz Umrzesz bez tego Co uczyni cię nieśmiertelnym Ja już nie żyję Nie miałam po co Ty jeszcze masz Ratuj się [news] [rpg] [art] [download] [links] [autorzy] .: Designed by Deimos :.